Sevgili!...
 Aşkın şiirini yazmak isterdim sana; sana aşkı şiir ile yazmak isterdim. Aşkı seninle tanımlamak ister; aşkı sende tanımak isterdim.  Ay ikiye bölündüğünde yanında olmak isterdim.
  Sevgili!...
 Şimdi senden uzakta, aşk şudur diyebilsem eğer, son defa kendimi ve ilk defa okuyucumu kandırmış olacağım. Bilfim dediğim bir aldanıştır çünki o, duydum dediğim bir yanlıştır. Şimdi ayın, şın ve kaf'ları çıkardılar elifbelerden de sensizliğin mektebinde bir sabra mıhladılar bizi elif'lerle he'lerden.Sensizlikte hasretin hüzzamlarını öğrendik kucak kucak ve aşkın nihavend saltanatını arar olduk köşe bucak. Bildiğimizi sandıkça yandık da yolunda, yolunnda yandığımızı sandıkça bildik sonunda.Aşkın gerçeği değildi bildiğimiz; ama aşkın ateşiydi yandığımız. Artık şüphedeyiz, canları yâre ulaştıran bir sel miydi aşk, şekeri güzele sunup ağuyu kalbe bulaştıran bir el miydi?...Sama varacak yolların çilesi miydi; tutkular ötesi tutkunun zirvesi, hasretle yanışların sesi miydi?..
 Galiba varlığın çekim alanına giren en ulvî acıydı aşk ve maddeyi manaya veren en cömert sancıydı. Ruhların çeşitli varlıklar arasında bölüştürülen sesiydi belki; belki öteleere yazgılı yitirişlerin türküsüydü. Kalp kalbe konan kelebek kanatlarında renk; kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan ahenkti aşk. Şarkın bütün şiir macerasıyd, belki Yesribli sevgililer içi tutulan Anadolu yasıydı. Yağmur yağmur belaya başını tutmaklar ve ateş ateş kendini denizlere atmaklardı. Mansûr'u dâra takan da, Halil'i oda yakan da oydu ve oydu Eyyub'u derde bırakan da. Tuz kadar mübarek, ekmekçe aziz idi; toprakleyin bereket, su gibi temiz idi.
 Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş, kıyamete kadar sökülmez imiş. Aşk ile insan elbet güneşe benzer ve aşksız gönül misal-i taşa benzer. Hayatı aşka bölünce hayat çoğalır; bütün hayatları toplasan geriye aşk kalır. Gelip kemiğe dayanınca dünya, hayata atılan kement olur; göz kapaklarından vuulunca kasırgalar, annelerce deprem, babalarca bent olur. Aşksız bahar dallarını kuru bir ayaz boğar, aşksız rahmini yargılayan bebekler nagehan doğar. Mahrem düşüncelerle perdelenen odalarda ya ezel ya ebed olur; aşk kayıp giderse dünyadan ebed kıyamet olur; sevgisizlik gelir, dünya cehennem olur.
 Aşk gelince burukluğun şiirinde hüzün dokur heceler ve azarlanmış kalpleri ısırır tam yarısında geceler. Saban onunla sürerse toprağı koşarak, ancak o vakit yeşerir taze bir başak. Atların nallarından yıldırımlar masallara dökülür ve yollanamayan mektuplarda nice kalpler sökülür. Kayan yıldızlar gibi büzülür elem dehlizlerine diller ve melâl süzülür gibi melek kanatlarında döker yapraklarını güller. Kaderin dehşetini yakan şamdanlar özge pervanelere tesellikâr düşer, şefkatli bir ekmek kırıntısıdır kurutulmuş buselere yâr düşer.
  Sevgili!...
 Kapına geldik; aşkı öğret bize ve aşkını ver yüreklerimize.
 Bir nihânîce gamzene gamzede aşıkların adına... Hani uykuya dalınca kenti ve yalnız başına kalınca kendi... Hani yalnız gecelerde konuşmadan kalınca dilleri ve hâl üzre gönüller anlar olunca bütün dilleri... Vicdan sesinden bîzar kürek mahkûmlarınca, hani âşıkların hasreti özlemle karınca... Hani gurbetin ucunda gönlüme gömen de seni, hani seni  gurbet gurbet gönlüme gömende... Güneş ve ay nurunu aşkından alırken; güneşin ışığı aya vurur gibi âşığı aydınlatırken... Gel ey Sevgili bir huzmecik bahşeyle asi ve âciz üftadene ve umut ver peykin olmaya teşne kem zerrene. Aşkları unutan bendene aşkını unutturma!...
 Her şey sen olsun şu dünyada ve olmasın sen olmayan dünya da.

seni seviyorum tempo AYRILDIK AMA... Kız MSN Adresleri, Arkadaş Bul , turkiye , Güzel sözler, Aşk, Sevgi sözleri, Aşk sözleri ,chat, sohbet, çet, chatsohbet, sohbet odaları, çet odası, sevgililer günü, sevgililer gunu mesajlari, sevgililer, sohpet, cet, Televizyon, burclar sohbet, sohbet odaları, sohbet net, chat, chat odaları, chat odası, muhabbet, muhabbet odaları,sohbet, sohbet odaları, sohbet net, chat, chat odaları, chat odası, muhabbet, muhabbet odaları